en pl
Zjęcie

Kląskawka, samiec, fot. Dawid Pszczoła

zobacz całą galerię ]

 

więcej ]

 




Kup biletImage

Ministerstwo Ochrony Środowiska

Polskie Parki Narodowe

Infrastruktura i Środowisko

Image

NFOŚ i GW

 

Image

WFOŚ i GW Rzeszów

 

 

SWISS CONTRIBUTION

 

 


 

Wspierają nas

Współpracujemy.

Teren MonitorowanyImagePobierz mobilny lokalizatpr burz

Przyroda » Przyroda nieożywiona » Rzeźba terenu

Rzeźba terenu

Połączenie liniami kulminacji poszczególnych pasm górskich uwidacznia układ grzbietów górskich (NW – SE), ukośny do wypiętrzenia wału Beskidu Niskiego a zgodny z układem fałdów jednostki magurskiej. Znajduje to potwierdzenie w rozkładzie ekspozycji terenu na obszarze MPN.

Image
Ciechania (fot. Stefan Michalik)

Mapa ekspozycji terenu Magurskiego Parku Narodowego pozwala stwierdzić, że w Parku dominują ekspozycje wschodnia i północno – wschodnia , zajmując odpowiednio 18,3 % i 17,35 % powierzchni. Rzadko występują stoki o ekspozycji południowej (tylko 8,06 %) i północnej 10,28 %. Pozostałe przedziały ekspozycji zajmują od 10,42 % (wystawa północno - zachodnia) do 12,98 % (wystawa zachodnia).

Charakterystyczną cechą rzeźby jest inwersja, polegająca na tym, że wzniesienia tworzą odporne skały synklin lub ich skrzydeł (piaskowce magurskie), natomiast obniżenia powstały na rozdzielających je mało odpornych skałach (łupki) odsłaniających się w jądrach antyklin.

Analizując mapę nachylenia terenu zauważamy, że Magurski Park Narodowy nie obfituje w tereny o dużym nachyleniu (powyżej 25 stopni). Dominują dwa przedziały nachyleń 6 - 10 stopni i 11 - 15 stopni, które zajmują odpowiednio 30,53 % i 33,27 % powierzchni. Najmniejsze nachylenia z klasy 0 - 5 stopni znajdujemy w dolinie Wisłoki oraz w miejscach ujść większych dopływów.

W Parku dominują umiarkowane warunki nasłonecznienia. Gros terenu (ok. 85 %) otrzymuje w ciągu roku wartość nasłonecznienia rzędu 95 % - 11 5%. Klasy ekstremalne pierwsza i szósta zajmują poniżej 1 % powierzchni Parku.

« poprzednia | strona 2 z 2
Facebook