en pl
Zjęcie

Ruiny tartaku koło Folusza fot. Agnieszka Nowak

zobacz całą galerię ]

 

więcej ]

 

Wyniki konkursu plastycznego 2017
2017-11-22 08:30:23

XII edycja Konkursu Plastycznego MPN rozstrzygnięta!

więcej ]

Ministerstwo Ochrony Środowiska

Polskie Parki Narodowe

Infrastruktura i Środowisko

Image

NFOŚ i GW

 

Image

WFOŚ i GW Rzeszów

 

 

SWISS CONTRIBUTION

 

 


 

Wspierają nas

Współpracujemy.

Teren MonitorowanyImagePobierz mobilny lokalizatpr burz

Ochrona przyrody » Ekosystemy leśne

Ekosystemy leśne

W oparciu o waloryzację przyrodniczą mając na uwadze potrzebę zabezpieczenia najcenniejszych ostoi naturalnych ekosystemów leśnych, teren Parku podzielono na obszary ochrony ścisłej i czynnej.

Ochrona ścisła
Na obszarach ochrony ścisłej obowiązuje bezwzględny zakaz wykonywania jakichkolwiek działań. Obszary te pozostawione są naturalnym procesom przyrodniczym. W MPN tą formą ochrony objęte jest 12 % powierzchni. Obecnie funkcjonują trzy obszary ochrony ścisłej:
- Magura Wątkowska (pow. 1188,69 ha)
- Kamień (pow. 377,93 ha)
- Zimna Woda (pow. 841,11 ha)
W przygotowaniu jest czwarta strefa ochrony ścisłej obejmująca 227 ha na Słodkim
W obszarach tych dominują starodrzewy o typowo puszczańskim charakterze oraz drzewostany o wysokich i bardzo wysokich walorach. Znajdują się w nich ostoje rzadkich zwierząt leśnych: niedźwiedzia, rysia, żbika, kuny leśnej, wilka, borsuka oraz ptaków – orła przedniego, orlika krzykliwego, myszołowa, bociana czarnego, dzięcioła białogrzbietego, muchołówki.

Ochrona czynna o charakterze zachowawczym
Ochrona czynna przewiduje wykonywanie działań w przypadku, gdy istnieje uzasadniona potrzeba ingerencji w ekosystemy. Ochrona o charakterze zachowawczym podobnie jak ochrona ścisła polega na wyłączeniu ingerencji człowieka. Umożliwia jednak podjęcie właściwych działań w przypadku „klęsk żywiołowych np. pożaru, okiści lodowej, nadmiernego niebezpiecznego dla ekosystemu wystąpienia owadów lub grzybów.

Ochrona czynna o charakterze stabilizacyjnym i kreatywnym
Przykładem ochrony czynnej o charakterze stabilizacyjnym są działania w drzewostanach z udziałem jodły (jako gatunku nie wytrzymującego konkurencji z bukiem) oraz w drzewostanach z udziałem innych rzadkich i cennych gatunków drzew (sosny rasy wdziarowej, wiązów, drzew owocowych) i drzew o wymiarach pomnikowych. Prace polegają na usuwaniu drzew przeszkadzających we wzroście cennym gatunkom oraz pomoc w odnawianiu się drzewostanów głównie z udziałem jodły gdzie istotnym aspektem jest zabezpieczenie młodego pokolenia drzew przed jeleniowatymi (stosowanie repelentów – chemiczne środki zabezpieczające przed zgryzaniem oraz odstrzał redukcyjny jeleniowatych).

Najczęściej stosowaną w Parku odmianą ochrony czynnej jest ochrona czynna o charakterze kreatywnym (przebudowa). Dotyczy ona przede wszystkim drzewostanów wprowadzonych na gruntach porolnych w latach 50-tych ubiegłego stulecia. Płytka warstwa uprawna gleby, istnienie tzw. podeszwy płużnej, brak lub mała ilość materii organicznej w glebie i związanej z nią mikroflory i mikrofauny – właściwej dla drzew leśnych, wymaga by las zakładany w pierwszym pokoleniu na gruntach porolnych, składał się z tzw. przedplonowych szybko rosnących gatunków drzew. Zaliczamy do nich sosnę, brzozę, modrzew, olchę, osikę. Gatunki te wzbogacają glebę w substancję organiczną, sprzyjają rozwojowi mikoryzy oraz tworzą osłonę dla wprowadzanych później głównych gatunków lasotwórczych takich jak buk, jodła, jawor, jesion czy wiąz. Wycięcie gatunków przedplonowych może nastąpić po 20-40 latach od chwili wysadzenia gatunków docelowych. Przebudowa składa się z szeregu wieloletnich, pracochłonnych i kosztownych działań, począwszy od zbioru nasion w doborowych drzewostanach nasiennych Parku, poprzez ich wyłuszczanie i przechowywanie, produkcję sadzonek w szkółkach leśnych, melioracji agrotechniczne i sadzenie, pielęgnacja upraw i młodników a skończywszy na usunięciu przedplonu z przebudowanego drzewostanu.

Facebook